Hverju svarar Skýrslan?

Nú þegar fyrstu viðbrögð við skýrslunni ógurlegu eru komin fram veltir maður því aðeins fyrir sér hverju skýrslan átti í raun að svara. Var t.d. verið að spyrja hver berið ábyrgð á falli bankanna? Það geta nú varla talist ný tíðindi að stjórnendur og stærstu eigendur bankana bera mesta, ef ekki alla ábyrgð á falli þeirra - þetta eru jú einkafyrirtæki í rekstri. Engu að síður virðist einmitt sú niðurstaða vera það sem blaðamönnum Morgunblaðsins finnst markverðast (sbr. stríðsfyrirsögn eftir útkomu skýrslunar) og maður veltir óneitanlega fyrir sér hvort þessi efnistök og áherslur séu þá hluti af ritstjórnarstefnu blaðsins?

Stóra spurningin sem aðrir en Mogginn spyrja sig er hins vegar hvers vegna fall bankanna gat valdið þjóðinni svo miklum skaða sem raunin varð. Ábyrgðin á þeirri hlið málsins (sem ég vil kalla "efnahagshrun" til aðgreiningar frá "bankahruni") getur eingöngu legið hjá íslenskum stjórnvöldum þess tíma sem leið frá einkavæðingu bankanna þar til að falli þeirra.

Vandamálið er að í stjórnsýslunni koma margir að, í mislangan tíma, með mismikil völd og mismiklar upplýsingar. Að þessu leyti hljóta menn því að bera mismikla ábyrgð. Það verður síðan á endanum hvers og eins að deila þessari ábyrgð á efnahagshruninu niður á stjórnmálamenn og flokka.